Ergens in mijn veertiger jaren dienden de eerste tekenen van RLS (Rusteloze Benen Syndroom) zich aan. RLS is een chronische neurologische aandoening, een gevoels- en bewegingsstoornis, die in velerlei gradaties voorkomt: van nauwelijks merkbaar tot ernstig.
Vijf jaar geleden (rond 2001) werd mijn kwaliteit van leven er ernstig door aangetast.
Tot die tijd leidde ik een actief leven, waarin werk, cultuur, reizen en sociale contacten volop vertegenwoordigd waren. Toen mijn neuroloog opperde of het niet een goed idee zou zijn om mijn ervaringen met deze aandoening en de gevolgen ervan op papier te zetten, ontstond er bij mij lichte paniek. Nooit eerder had ik iets geschreven, laat staan een boekje. Thuisgekomen liet het idee mij niet meer los en na veel wikken en wegen ben ik gewoon begonnen te schrijven. Het is een medische biografie geworden, waarin tevens mijn wisselende ervaringen met het medische circuit en de onmacht van de uitkeringsinstantie aan de orde komen.
De bedoeling van mijn verhaal is mijn lotgenoten een hart onder de riem te steken door mijn ervaringen met hen te delen. Het is een troost te weten dat je niet de enige op de wereld bent met deze mysterieuze aandoening, waar nota bene 7 tot 10% van de Nederlanders in meerdere of mindere mate last van heeft. Ook hoop ik dat door mijn boekje RLS wat meer bekendheid krijgt. De meeste mensen kijken je nogal glazig aan als je hen de verschijnselen probeert uit te leggen of een afspraak wil afzeggen omdat je door je rusteloze benen te moe bent.
De naam van mijn boekje is: Zit nou toch eens even stil! Dat zei mijn echtgenoot altijd tegen mij toen we nog niet wisten dat het irritante gevoel in mijn benen een naam had.
Als we ’s avonds lekker na ons werk samen op de bank TV wilden kijken dan begon de ellende meteen en kon ik alleen maar blijven zitten door op mijn benen te timmeren of te gaan wiebelen. De lol was er dan al gauw af en dan ging ik maar wat anders doen.
Ik wil uitdrukkelijk stellen dat de overgrote meerderheid van de RLS-patiënten een normaal leven kan leiden, eventueel met aanpassing van levensstijl en/of medicatie.